Berichten door Anemoon
Jo Jonkers
Vandaag namen we afscheid van Jo Jonkers, een bijzondere vrouw. Ze werd 93 en hoewel ze door haar plek in de geschiedenis en haar hekel aan school laag opgeleid was “studeerde ze cum laude af aan de universiteit van het leven”, zo zei de begrafenispreekster volkomen terecht. “Het leven leert je”, zei Jo en zo…
Lees meerFriet
Zo. Na drie grieperige en ook drie suikervrije weken weer eens gerend,-lopen, -rend, -lopen,-rend, vijf euro in mijn sok voor de beloning op de terugweg: een FRIETJE SPECIAAL MET MAYO, CURRY EN UITJES. Na al die modderige paden, lichtgroene lanen en winderige viaducten, met maar één ding in gedachten, ben ik, oh wonderlijke wilskracht, AAN…
Lees meerEsther Gerritsen
“Zullen we ruilen?” vroeg de Koningin van de Boekenweek, terwijl ze in de personeelskamer van boekhandel van Piere haar hoge hakken verwisselde voor gouden gympen en de knop van AAN op UIT zette na ons vrolijk chaotische gesprek over schrijven, depressies, ondergoed, de generatie niks die studeerde voor een uitkering en de voordelen van een co-ouderschap. “Jij…
Lees meerVrouwendag!
1980 Nina Hagen, de eerste LP van mijn zus, zij was 13, ik 12. Na een jeugd met poppen EN auto’s, boeken EN bomenklimmen, en seksuele voorlichting met een K uit “het Vrije Blije Vrijboek” droegen we tuinbroeken, een vrouwenkruisje en buttons met teksten als ‘baas in eigen buik’ en ‘een vrouw zonder man is als…
Lees meerVluchtelingen
Wat was dat mooi. We aten in onze Centraal Wonen Ontmoetingsruimte met dertig mensen uit onze straat en twintig vluchtelingen uit het AZC om de hoek. Door een misverstand kwamen alleen vrouwen en kinderen uit de Orangerie. Een lange tafel vol hapjes door ieder zelf gemaakt, heerlijke onbekende smaken, we zaten door elkaar en probeerden…
Lees meerSchilderij
Dit schilderij kreeg ik van de zoon van Lydia uit dank voor het geluk dat ze vond in onze voorstelling Trotse Kameraden. Lydia, die aanstaande zondag negentig, wordt schilderde het meer dan twintig jaar geleden in het CKE, waar ze haar Afrika-impressies tentoonstelde, dit schilderij stond op de flyer. De rest van de serie werd…
Lees meerLa Comédie-Italienne
Goldoni in la Comédie-Italienne, een piepklein theatertje met honderd plaatsen, waarvan een aantal on-Nederlands uitklapbaar in de gangpaden. Barokke muurschilderingen, een laag kijkdoostoneel met een rijk-ogend low-budget decor. La Comédie Italienne opgericht in 1974, zit sinds 1980 in de rue de la Gaité in Parijs, de verloederde voormalige theaterstraat in Montparnasse. De zeventigjarige baas van…
Lees meerGedverpielos
Mijn lief nam mijn meiden en mij mee naar het kerstspel van de antroposofische woon-werkgemeenschap Midgard in Tuitjenhorn, Noord-Holland. Zijn vriend met een verstandelijke beperking speelde de Sterrenzanger en we MOESTEN komen kijken.Bij binnenkomst van de warme, abge-eckte zaal werd mijn hand gegrepen door een vrouw die Sophie bleek te heten. Hard ‘Kom’ en ‘Kijk’ roepend trok ze me…
Lees meerZumbajuf
De Mexicaanse inval- Zumba-juf was ‘niet so goed in condition’ dus we deden ‘roestig an’: binnen 10 minuten sloopte ze ons volledig met haar ADHD-sprongen, haar gillende aanmoedigingen en haar uitgestoken tong: “your tongue is your most important muscle”. Totale overgave was de enige overlevingsmogelijkheid bij deze kokende dansvulkaan, die aan het einde van de les bedankte met: “Iek ben vandaag 41 geworden en…
Lees meerBericht uit de schrijfklas 3
Gisteren was de eerste les van een van de mooiste cursussen die een mens geven kan: Schrijven voor kinderen. Vijf schrijf- en leesverslaafde kinderen met drie nationaliteiten schreven zich de tong uit hun mond, droegen voor met glanzende ogen en vonden elkaars werk duim! Bij deze een schrijfsel van Annebel: ‘Er was eens een meisje. Ze…
Lees meer