Feestdagen
Kerst 2018
Fijne kerstdagen, hoe, waar of met wie je ze ook doorbrengt. Wij reden gisteren terug naar Eindhoven, door een groenglooiend Picardië, lunchten in een Franse bistro aan een dorpsplein: heerlijk eenvoudig eten, nors op tafel gezet door een senior ober die wel een vast contract maar geen arbeidsvreugde had, terwijl op de televisie 24/7 gedebatteerd…
Lees meerGele hesjes
We wilden, om de gele hesjes te ontlopen, naar een klein museum met Japanse kunst in Montmartre. Maar les gilets jaunes kozen vandaag juist Montmartre tot podium voor hun zesde acte van blokkades, vernielingen, brandstichting en antisemitische uitingen en daarom gingen we met mijn Franse schoonouders naar het Louvre en naar de oudste boekhandel van Parijs, met…
Lees meerVijftig
Nu ben ik het. Een leven lang zag ik er tegen op. Vijftig was synoniem voor een te dikke vrouw, kortgekapt geverfd haar, rode bril, schaamteloos Afrikaans dansend op straat bij een toevallige djembéspeler tegenover de Hema. Schijt aan alles. Aseksueel. ‘Nu doe ik waar ik zin in heb.’ Opgevulde pantypoppen met grijs pruikje, scheef zwart hoedje, ijzerdraadbrilletje,…
Lees meerOudejaarsochtend
Oudejaarsochtend 2017. Mijn kinderen slapen nog, mijn lief is buiten, voor het derde jaar bakt hij met de andere allochtonen uit Centraal Wonen oliebollen op het plein, dit keer onder een groot plastic dak vanwege het onstuimige weer. Ik draai de Brandenburgse Concerten, die ik als kind ook zo mooi vond. Buiten knalt en ploft het. Het…
Lees meerDodenherdenking in Hippolytushoef
Mijn lief, de Fransman, wou de doden herdenken, hij doet dat graag gezamenlijk, waar ik ze eerder zelf gedenk en niet alleen vandaag. Dit keer op Wieringen, het eilandje in Noord-Noord-Holland, waar hij antikraakt. We waren te laat voor de mis in de Hippolytuskerk, een roodbruin baksteenkerkje op een terp met oeroude scheefgezakte graven. Zelfs de torenspits…
Lees meerKots kots Koningsdag
“Kots kots Koningsdag”, gruwelde mijn moeder dit weekend al aan de telefoon, een nieuwe, creatieve opening van een vertrouwde tirade. Ze heeft een bloedhekel aan ons koningshuis. Iets met die achterlijke lui, teveel geld, belastingontduiking, steekpenningen, vakantievilla’s, junta, niet van deze tijd, ondemocratisch, trut, dikke koppen en veel bah- en bluhgeluiden. Sinds mijn zus en ik onze moeder,…
Lees meerCarnaval
De stad is weer gekust, omhelsd en gewiegd. Ze danste heupwiegend, op de bar, op het plein, haar armen wijd, haar borsten vooruit. Ze zwaaide haar rokken, haar benen cancan en ze zong, zong, zong: van Roodkapje, d’n Egelantier en de Dancing Queen. In alter ego met wimpers als wimpels, met snor en met pruik: als cowboy,…
Lees meerDe meiden 16
“Ziet u wat ik zie”, vroeg de echografiste, ergens in augustus 2000. De vroedvrouw had me doorgestuurd, ondanks mijn weerstand tegen echo’s, omdat ze mijn aanhoudende misselijkheid niet vertrouwde. “Nee”, zei ik, nog een beetje onder water van de ruzie van die ochtend en keek naar het beeldscherm. Bewegende grijzige lijnen en vlekken, terwijl ze over…
Lees meerLucas 18
Een beetje melancholisch ben ik vandaag. Achttien jaar geleden, toen de geboorte van mijn zoon Lucas Jip Emmanuel van der Meulen zich laat in de avond aankondigde met gebroken vliezen, lag er ook vers gevallen sneeuw op de stoep, op weg naar de buren. De telefoon was uitgevallen en ik moest de aanstaande vader, bij zijn…
Lees meerEsther Gerritsen
“Zullen we ruilen?” vroeg de Koningin van de Boekenweek, terwijl ze in de personeelskamer van boekhandel van Piere haar hoge hakken verwisselde voor gouden gympen en de knop van AAN op UIT zette na ons vrolijk chaotische gesprek over schrijven, depressies, ondergoed, de generatie niks die studeerde voor een uitkering en de voordelen van een co-ouderschap. “Jij…
Lees meer