Berichten door Anemoon
Ascou 2
Het spijt me verschrikkelijk dit te moeten schrijven. Ascou, ons kleine Franse poesje, is dood. Aangereden door een auto achter de Jumbo. We zijn ontzettend verdrietig. Straks begraven we hem in mijn tuin en beplanten zijn grafje met bloeiende vergeet-mij-nietjes. Hoe moet je loslaten als je niet wilt loslaten? Ascou, Scoutje, Assepoes de Plassepoes, Wortel,…
Lees meerIftar
Daags na Willem-Alexander beleefden ook wij onze eerste Iftar, het na zonsondergang verbreken van het vasten tijdens de Ramadan. Mijn lief, mijn dochter en ik deden dat bij de stichting Ik Wil in de prachtige voormalige kerk aan de Philomenastraat. Samen met zo’n tweehonderd anderen worden we in deze sacrale ruimte warm welkom geheten en uitgenodigd…
Lees meerRapen 1
Voor mij liep een vrouw met hond, in haar hand een plastic zak met water en iets oranje-achtigs. Ze bukte zich naar de rivier. Ik moest denken aan mijn oud-buurvrouw, die in een psychose eens alle goudvissen van de dierenwinkel in de wijk kocht en ze vrij liet in de beek. Binnen een paar uur…
Lees meerVerkiezingen
“Hoe gaat het met de opkomst?”, vroeg ik aan de mensen van het stembureau, die er streng op toe zagen dat moeders hun kinderen niet mee het stemhokje in namen. “Af en toe alsof er een buslading binnenkomt”, antwoordde de al wat langer gepensioneerde meneer die me mijn stembiljetten aanreikte. Voor mijn zoon kon ik…
Lees meerLydia
Mijn Trotse kameraad heeft ons verlaten. Vandaag was het afscheid van deze monumentale vrouw. Vijf jaar geleden speelde ze in mijn laatste 50PK voorstelling op het CKE. Ze was beginnend dementerend, maar met een beetje hulp vanuit de coulissen wist ze haar scènes te vinden. Twee jaar later was ze de stralende ster in de…
Lees meerRepaircafé
Ik voelde mij de Koningin te rijk. Op een grijze vrijdagmiddag belandde ik, door tips hier op Facebook, in het Repair Café in een wijkcentrumpje in Woensel-Noord, met mijn cd-dvd-speler die al een jaar niet meer openging en met onze geliefde paardjesklok die al tien jaar zonder leven was omdat eens een veer te hard…
Lees meerOud en nieuw 2018
In de geborgenheid van het knallen en ploffen rond mijn huis schrijf ik nog een paar laatste teksten in dit jaar dat snel ten einde loopt. Het Franse katje ligt opgerold in zijn poppenbedje en laat de dag lui aan zich voorbij gaan. Mijn lief bakt oliebollen op het plein, voor heel Centraal Wonen, met…
Lees meerKerst 2018
Fijne kerstdagen, hoe, waar of met wie je ze ook doorbrengt. Wij reden gisteren terug naar Eindhoven, door een groenglooiend Picardië, lunchten in een Franse bistro aan een dorpsplein: heerlijk eenvoudig eten, nors op tafel gezet door een senior ober die wel een vast contract maar geen arbeidsvreugde had, terwijl op de televisie 24/7 gedebatteerd…
Lees meerGele hesjes
We wilden, om de gele hesjes te ontlopen, naar een klein museum met Japanse kunst in Montmartre. Maar les gilets jaunes kozen vandaag juist Montmartre tot podium voor hun zesde acte van blokkades, vernielingen, brandstichting en antisemitische uitingen en daarom gingen we met mijn Franse schoonouders naar het Louvre en naar de oudste boekhandel van Parijs, met…
Lees meerLaatste tuin
Eindhoven klonk mij als de laatste tuin, een kerkhof, vlakbij Helmond, ook niet al te vrolijk Ik kwam er toch studeren Lelijk was de stad Ze wist het en beklaagde zich, navelstarend in onzekerheid Weg zou ik gaan, wat ze nu ASAP noemen Maar bleef en baarde er mijn kinderen Zij spreken met een zachte g, een…
Lees meer