Berichten door Anemoon
Wachuma
Als jongere las ik gefascineerd de boeken van Carlos Castaneda, een cultureel antropoloog die leerling wordt van de Indiaanse Yaqui-sjamaan Don Juan. Hij beschrijft daarin verschillende ervaringen met plantmedicijnen, waaronder Peyote. Diepe transformerende ervaringen die andere lagen van de werkelijkheid openen. De afgelopen jaren maakte ik een aantal reizen met Ayahuasca, een plantmedicijn uit de Amazone. Het waren…
Lees meerGelukkige weken
Ach dat zijn gelukkige weken… Mijn burn-out begint echt op de achtergrond te raken, maar liet z’n sporen in nieuwe keuzes en gezonde gewoontes. Voor het eerst sinds een pittig ziektejaar en een aarzelend hersteljaar voel ik de terugkeer van zoiets heerlijks als energie. Inspiratie. Zin. Lichtheid. Blijdschap. Plezier. Vertrouwen. Gemak. Genieten. Ontspannen. Toename van…
Lees meerUitzetting
Mijn vader van 89 demonstreerde gisteren in Den Haag tegen de uitzetting van Lili en Howick. Graag had ik dat samen met hem gedaan, net als tegen de Vietnamoorlog, tegen de kruisraketten en tegen de Irakoorlog, maar ik was jammergenoeg ziek. ’s Avonds had ik hem aan de telefoon, hij was heel geëmotioneerd. Hij vertelde hoe hij in…
Lees meerParadijs
Dat mijn lichaam werkelijk hier is is onwerkelijk Dit paradijs sloot zich voor ons Wij aten van de appel Verbannen dwaalden we over campings met textiel en Hollanders Hun paradijs een slecht namaak van het onze Hier lig ik nu, alleen, jij maakt van je zus haar tuin een hof van Eden, Gesmolten op de hete rots,…
Lees meerAscou 1
Op de markt in Marcillac krijgen we een babypoes van een boerin die er teveel heeft en ze liever weggeeft dan verdrinkt. Hij is een week of zes, broodmager, oranje met een zwarte vlek op z’n oor en met donkergele ogen. Hij zit bij Régis op de schouder. Régis, die allergisch is voor katten en er nooit een had of…
Lees meerOp bezoek bij Lydia
Op bezoek bij mijn vriendin Lydia, die meespeelde in de eerste Trotse Kameradenvoorstelling. Bij haar zijn is altijd zo vreugdevol. Ondanks de voortschrijdende Alzheimer blijft ze nieuwsgierig, eigenzinnig, lief, slim, vol humor en theatraliteit. We zongen Franse liedjes en aten een lekker stuk taart, al zei ze het voor ons te doen. We bekeken en…
Lees meerAan tafel
De moeder van een vriend, zij dementeert Hij zit bij mij aan tafel Zoekt naar woorden voor de woorden die zij niet meer heeft Ik geef hem water, dat hij vasthoudt met twee handen Als hij niet weet hoe uit te leggen Hoe hij zijn moeder wassen moest, daar waar hij vandaan kwam en haar…
Lees meerHuis van rouw
De gang vol grove stukken hout, gestapeld om het haardvuur aan te houden, als haven van gehavenden, plek van adem, het uiteengereten hart, van tijd die moet verstrijken en niet wil. De voorkamer. Hier stond jouw kist, beschreven door je vrienden: ‘nu ben jij een ster’. De banken leeg. De kamer stil. Je foto op de…
Lees meerVijftig
Nu ben ik het. Een leven lang zag ik er tegen op. Vijftig was synoniem voor een te dikke vrouw, kortgekapt geverfd haar, rode bril, schaamteloos Afrikaans dansend op straat bij een toevallige djembéspeler tegenover de Hema. Schijt aan alles. Aseksueel. ‘Nu doe ik waar ik zin in heb.’ Opgevulde pantypoppen met grijs pruikje, scheef zwart hoedje, ijzerdraadbrilletje,…
Lees meerTango
Twee jaar danste ik Argentijnse tango, toen ik een jaar of 24 was, met mijn ex-huisgenoot Freek. Hij probeerde met zijn slimme hoofd grip te krijgen op alle nieuwe mogelijkheden voor zijn voeten. Ik probeerde mijn Nederlandse touwtjes-in-handen-structuur los te laten en te voelen en te laten gebeuren. Ik ging naar salons in Eindhoven en…
Lees meer