Verhalen
Op de boerderij van mijn lief
Mijn lief woont sinds zijn scheiding antikraak. Een vervallen boerderijtje in de polder, dat vast zit aan een gigaschuur. De boer slaat er zijn bieten op, het wemelt van de muizen.Toen ik er kwam, voor het eerst, verwelkomd met een kaars en maal, schrok ik, want zoiets had ik niet verwacht. Ik voelde me weer puber,…
Lees meerVrede
Nadat ik een kopje thee had gedronken in het Vredesburo, waar mijn dochter met een klasgenootje zat te werken aan een blog over hun maatschappelijke stage, fietste ik op deze zonovergoten dag door naar het Arabische buurtwinkeltje waar ze zo’n heerlijke olijven hebben. “Salaam alaikum”, zei het oude mannetje met het witte mutsje achter de…
Lees meerDe meiden 16
“Ziet u wat ik zie”, vroeg de echografiste, ergens in augustus 2000. De vroedvrouw had me doorgestuurd, ondanks mijn weerstand tegen echo’s, omdat ze mijn aanhoudende misselijkheid niet vertrouwde. “Nee”, zei ik, nog een beetje onder water van de ruzie van die ochtend en keek naar het beeldscherm. Bewegende grijzige lijnen en vlekken, terwijl ze over…
Lees meerLucas 18
Een beetje melancholisch ben ik vandaag. Achttien jaar geleden, toen de geboorte van mijn zoon Lucas Jip Emmanuel van der Meulen zich laat in de avond aankondigde met gebroken vliezen, lag er ook vers gevallen sneeuw op de stoep, op weg naar de buren. De telefoon was uitgevallen en ik moest de aanstaande vader, bij zijn…
Lees meerThank you
Mijn Chinese buurvrouw is heel erg ziek. Ik schrok er erg van. Ik wil graag dat ze leeft, lang, gezond en gelukkig. Toen ze kwam solliciteren in onze woongroep leek ze een kansloze kandidaat. Gekomen via de woningbouwvereniging, niet wetend wat Centraal Wonen is, slecht Nederlands, dus Engels sprekend, herstellend van een ernstige ziekte, gescheiden,…
Lees meerAfslag Eindhoven
Ach wat een blij-makende voorstelling vanavond van Eindhoven Afslag in restaurant de Galerage. Ze spelen hem ook in AZC’s en van daaruit was het verzoek gekomen om een lichte, komische voorstelling. We aten met z’n allen in het restaurant en zagen daarna het stuk in de door Mayke Muller tot café Brabantse Glorie ongebouwde feestzaal…
Lees meerIntussen in Frankrijk
Et l’esperance on en fait quoi? Wat doen we met de hoop? Mijn lief en ik trokken deze zomer door Frankrijk, zijn land. Van de Morvan naar de Ardèche, van de Drôme naar de Cote d’Azur, van de Languedoc naar de Pyreneeën, langs vrienden, familie en wildkamperend in de uitgestrekte bergen. We vonden een land in angst. Doodsbang voor aanslagen. De moord…
Lees meerDag grote clown
Popov begon een internationale clownsschool in Rusland. Dat stond in de krant, ik denk in 1991. Ik was na twee jaar Ecole International de Theatre Lassaad in Brussel naar de Akademievoor Drama in Eindhoven gekomen, zat intussen in het derde jaar, met zeven meiden in de acteursklas, nadenkend over stages, gezelschappen, regisseurs: de toekomst. In Brussel waren de weken dat we…
Lees meerBrussel
27 jaar geleden verliet ik met gebroken hart mijn geliefde Brussel. Gisteren kwam de langgekoesterde wens uit de eindvoorstelling van de tweede jaars te zien van mijn oude school Ecole International de Theatre Lassaad, een bewegingstheateropleiding in de stijl van Lecoq, Parijs. Ik was zo benieuwd met de afstand van de tijd te begrijpen wat ik daar als jonge student geleerd had.…
Lees meerJo Jonkers
Vandaag namen we afscheid van Jo Jonkers, een bijzondere vrouw. Ze werd 93 en hoewel ze door haar plek in de geschiedenis en haar hekel aan school laag opgeleid was “studeerde ze cum laude af aan de universiteit van het leven”, zo zei de begrafenispreekster volkomen terecht. “Het leven leert je”, zei Jo en zo…
Lees meer